پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 49 |
| تعداد شمارهها | 1,261 |
| تعداد مقالات | 10,847 |
| تعداد مشاهده مقاله | 22,203,691 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,928,998 |
مقایسه اثربخشی درمانهای مبتنی بر شفقتورزی و هیجانمدار بر خودآگاهی هیجانی و تحمل آشفتگی زنان دچار طلاق عاطفی | ||
| شناخت اجتماعی | ||
| دوره 14، شماره 28، آذر 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30473/sc.2026.74369.3064 | ||
| نویسندگان | ||
| مبینا ترخان* 1؛ سیدموسی کافی ماسوله2؛ ایرج شاکری نیا3؛ اشکان ناصح4؛ مرتضی ترخان5 | ||
| 1دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2استاد گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 3دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 4استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 5دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به منظور مقایسه اثربخشی درمانهای مبتنی بر شفقتورزى و هیجانمدار بر خودآگاهی هیجانی و تحمل آشفتگی زنان دچار طلاق عاطفی انجام گرفته است. روش تحقیق این پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد کل جامعه آماری ۶۷ نفر از زنان دچار طلاق عاطفی بودند که جهت حل تعارضات زناشویی به مرکز مشاوره رهنما شهرستان تنکابن رجوع کردند. از بین آنها بر اساس نمرات پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن، ۴۵ نفر بطور هدفمند انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. شرکتکنندگان با پرسشنامههای خودآگاهی هیجانی ریفی و همکاران و تحمل آشفتگی سیمنونی و گاهر ارزیابی شدند. گروه آزمایشى اول ۸ جلسه ۹۰ دقیقه درمان شفقتورزی و گروه آزمایشی دوم ۹ جلسه ۹۰ دقیقه درمان هیجانمدار را دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی در این زمینه دریافت نکرد. مجدداً پرسشنامهها به هر سه گروه داده شد. دادهها با تحلیل کوواریانس مورد پردازش قرار گرفتند. نتایج نشان داد، هم درمان مبتنی بر شفقتورزی و هم درمان هیجانمدار تأثیر معناداری بر افزایش خودآگاهی هیجانى و تحمل آشفتگى داشتند. اما درمان مبتنی بر شفقتورزی تأثیر بیشتری بر روی تحمل آشفتگی و درمان هیجانمدار تأثیر بیشتری بر خودآگاهی هیجانی داشته است. بطور کلی درمانهای مبتنی بر شفقتورزى و هیجانمدار، دو روش درمانی مناسب جهت افزایش خودآگاهی هیجانی و تحمل آشفتگی زنان دچار طلاق عاطفی میباشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درمان مبتنی بر شفقتورزی؛ درمان هیجانمدار؛ خودآگاهی هیجانی؛ تحمل آشفتگی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Comparing the Effectiveness of Focused Compassion and Focused Emotion Therapies on Emotional Awareness and Distress Tolerance of Emotional Divorce Women | ||
| نویسندگان [English] | ||
| MOBINA TARKHAN1؛ seyed mousa Kafi Masouleh2؛ Iraj Shakeri nia3؛ Ashkan Naseh4؛ Morteza Tarkhan5 | ||
| 1Ph.D. student in general psychology, Guilan university, Rasht, Iran | ||
| 2Professor department of psychology, faculty of literature an humanity sciences, university of Guilan, Rasht, Iran | ||
| 3Associat professor, department of psychology, faculty of literature an humanity sciences, university of Guilan, Rasht, Iran | ||
| 44. Associat professor, department of psychology, faculty of literature an humanity sciences, university of Guilan, Rasht, Iran | ||
| 55. Associat professor psychology, Payame Noor university (PNU), Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| This study was conducted to compare the effectiveness of compassion-focused therapy (CFT) and emotion-focused therapy (EFT) on emotional self-awareness and distress tolerance in women experiencing emotional divorce. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and control group. The total statistical population consisted of 67 women experiencing emotional divorce who referred to the Rahnama Counseling Center in Tonekabon city for marital conflict resolution. Based on the scores from the Gottman Emotional Divorce Questionnaire, 45 individuals were purposefully selected and randomly assigned to two experimental groups and one control group (15 participants in the group). Participants were assessed using the Emotional Self-Awareness Questionnaire by Rieffe et al. and the Distress Tolerance Scale by Simons and Gaher. The first experimental group received eight 90-minute sessions of compassion-focused therapy and the second experimental group received nine 90-minute sessions of emotion-focused therapy, while control group did not receive any intervention. The questionnaires were administered again to all three groups after the intervention. Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). The results showed that both compassion-focused therapy and emotion-focused therapy had a significant effect on increasing emotional self-awareness and distress tolerance. However, compassion-focused therapy had a greater impact on distress tolerance, while emotion-focused therapy was more effective in enhancing emotional self-awareness. Overall, both therapies are suitable methods for improving emotional self-awareness and distress tolerance in women experiencing emotional divorce. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Compassion-focused therapy, Emotion-focused therapy, Emotional self-awareness, Distress tolerance | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 77 |
||