پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 49 |
| تعداد شمارهها | 1,261 |
| تعداد مقالات | 10,847 |
| تعداد مشاهده مقاله | 22,204,681 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,929,238 |
افراط گرایی و پیامدهای آن از منظر نهج البلاغه | ||
| دراسات حدیثة فی نهج البلاغة | ||
| دوره 7، شماره 2 - شماره پیاپی 14، آذر 2024 | ||
| نوع مقاله: المجلة العلمية البحوثية | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30473/anb.2026.73624.1441 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی سلیمانی اصل* 1؛ امیر داداشی2 | ||
| 1مدیر گروه معارف اسلامی پردیس های استان آذربایجان غربی | ||
| 2دبیر آموزش و پرورش | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف بررسی زمینهها، جریانهای افراطی، آثار سوء و شیوههای برخورد امام علی(ع) با افراطگرایی سیاسی-اعتقادی در عصر حکومت ایشان انجام شده است. مسئله اصلی، آسیبهای بنیادین افراطگرایی بر حکومت عدالتمحور علوی است که ریشه در تعصبات قبیلهای، جهل دینی و قدرتطلبی دارد و به جنگهای داخلی و تضعیف امت اسلامی منجر گردید. پرسش کلیدی این است که چه عواملی موجب شکلگیری این جریانها شد و چگونه میتوان از بازتولید آنها در جوامع اسلامی جلوگیری کرد؟ روش تحقیق، تحلیل توصیفی-تحلیلی مبتنی بر نهجالبلاغه و شروح نهج البلاغه است. یافتهها نشان میدهد زمینههای افراطگرایی شامل تندخویی جاهلی، رفتار خشن خلفای پیشین و سطحینگری دینی بود. جریانهای افراطی پیش از خلافت مانند اصرار بر قتل عثمان و در دوران خلافت شامل پیمانشکنی اصحاب جمل، فریب معاویه، کجفهمی خوارج، تندروی یاران نزدیک و نگاه اطاعت مطلق، به تفرقه، انحراف مسلمانان و تضعیف حکومت انجامید. آثار سوء عبارتند از ایجاد فتنههای پیدرپی، محرومیت از محبت الهی و شکست ظاهری حکومت علوی. در نتیجه، امام علی(ع) با تأکید بر اعتدال و خردگرایی، از گفتگو، آگاهیبخشی و مقابله نظامی برای مهار این جریانها استفاده کرد. این الگو پیشنهاد میکند جوامع اسلامی با تقویت معرفت دینی عمیق، ترویج فرهنگ گفتگو و نظارت بر جریانهای قدرتطلب، از افراطگرایی پیشگیری کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نهج البلاغه؛ امام علی (ع)؛ افراطگرایی؛ خوارج؛ جریانهای افراطی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| مصطفی سلیمانی اصل استادیار دانشگاه فرهنگیان امیر داداشی دبیر آموزش و پرورش | ||
| نویسندگان [English] | ||
| mostafa soleymaniasl1؛ amir dadashi2 | ||
| 1هیات علمی دانشگاه فرهنگیان | ||
| 2Secretary of Education | ||
| چکیده [English] | ||
| این پژوهش با هدف بررسی زمینهها، جریانهای افراطی، آثار سوء و شیوههای برخورد امام علی(ع) با افراطگرایی سیاسی-اعتقادی در عصر حکومت ایشان انجام شده است. مسئله اصلی، آسیبهای بنیادین افراطگرایی بر حکومت عدالتمحور علوی است که ریشه در تعصبات قبیلهای، جهل دینی و قدرتطلبی دارد و به جنگهای داخلی و تضعیف امت اسلامی منجر گردید. پرسش کلیدی این است که چه عواملی موجب شکلگیری این جریانها شد و چگونه میتوان از بازتولید آنها در جوامع اسلامی جلوگیری کرد؟ روش تحقیق، تحلیل توصیفی-تحلیلی مبتنی بر نهجالبلاغه و شروح نهج البلاغه است. یافتهها نشان میدهد زمینههای افراطگرایی شامل تندخویی جاهلی، رفتار خشن خلفای پیشین و سطحینگری دینی بود. جریانهای افراطی پیش از خلافت مانند اصرار بر قتل عثمان و در دوران خلافت شامل پیمانشکنی اصحاب جمل، فریب معاویه، کجفهمی خوارج، تندروی یاران نزدیک و نگاه اطاعت مطلق، به تفرقه، انحراف مسلمانان و تضعیف حکومت انجامید. آثار سوء عبارتند از ایجاد فتنههای پیدرپی، محرومیت از محبت الهی و شکست ظاهری حکومت علوی. در نتیجه، امام علی(ع) با تأکید بر اعتدال و خردگرایی، از گفتگو، آگاهیبخشی و مقابله نظامی برای مهار این جریانها استفاده کرد. این الگو پیشنهاد میکند جوامع اسلامی با تقویت معرفت دینی عمیق، ترویج فرهنگ گفتگو و نظارت بر جریانهای قدرتطلب، از افراطگرایی پیشگیری کنند. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| نهج البلاغه, امام علی (ع), افراطگرایی, خوارج, جریانهای افراطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25 |
||