پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 49 |
| تعداد شمارهها | 1,264 |
| تعداد مقالات | 10,909 |
| تعداد مشاهده مقاله | 22,310,504 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,992,004 |
تحلیل و بررسی مساله معادجسمانی در مکتب فلسفی اصفهان و مکتب فلسفی تهران با تاکید بر آرای ملاصدرا و حکمای اربعه | ||
| دوفصلنامه علمی حکمت صدرایی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 06 اسفند 1404 | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30473/pms.2026.75042.2151 | ||
| نویسندگان | ||
| سرگل گلرخ1؛ شمس الله سراج* 2؛ مجید ضیایی3 | ||
| 1گروه فلسفه دانشگاه ایلام | ||
| 2گروه فلسفه.دانشکده الهیات.دانشگاه ایلام.ایران | ||
| 3گروه فلسفه دانشکده الهیات دانشگاه ایلام | ||
| چکیده | ||
| چکیده مسأله معاد جسمانی در فلسفه اسلامی، به ویژه در مکتبهای اصفهان و تهران، از اهمیت بسیاری برخوردار است. ملاصدرا به عنوان یکی از حکمای برجسته در مکتب فلسفی اصفهان، با استفاده ار مبانی فلسفی خود در حکمت متعالیه به تبیین عقلانی کیفیت معاد جسمانی پرداخته است. در بین حکمای اربعه در مکتب فلسفی تهران، تنها آقاعلی مدرس زنوزی طهرانی است که به شکل جدی و مبتکرانهای به تحلیل و تبیین مسأله معاد جسمانی پرداخته است. آقاعلى مدرس طهرانی، مى کوشد بدون هیچ تغییری در مبانى صدرایى تصویری نو از کیفیت معاد جسمانى به دست دهد که حاصل منطقى دیگری در برابر استنتاج صدرا از همان مبانى باشد. او نه معاد عنصری بدن و برگشت روح به بدن دنیوی را برمى تابد، و نه بدن را تابع خلاقیت نفس در آخرت معرفى مى کند، بلکه بدن دنیوی را پس از مرگ، تحت تأثیر نفس و به سوی تکامل و اتحاد با نفس در آخرت رهسپار می داند. توفیق نظریه وی مرهون رفع ابهامات و ایرادهایى است که به طور منطقى متوجه نظریه اش است. این تأملات را در دو محور رابطه نفس و بدن و غایتمندی حرکت تکاملى نفس و بدن، می توان بازگو کرد. اگرچه وی در بیان رابطه نفس و بدن در دنیا بر ترکیب اتحادی آن دو و سایر مبانى صدرایى تأکید دارد، اما نتایج ناهمسانى را در رستاخیز بر این رابطه استوار مى داند و در سویه غایتمندی نفس و بدن نیز توجیه آقا علی مدرس معطوف به این است که بدن با شاخصه دنیوی به نفس، به عنوان غایت خویش در رستاخیز، می پیوندد. او با این تدبیر در صدد است تا تمایز نظریه خود را از نظریه صدرا و نیز نظریه ِ ظاهرگرایان معتقد به معاد عنصری نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ملاصدرا؛ مکتب؛ اصفهان؛ تهران؛ تبریزی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Analysis and Examination of the Issue of Bodily Resurrection (Maʿād-e Jismānī) in the Isfahan and Tehran Philosophical Schools, with Emphasis on the Views of Mullā Ṣadrā and Ḥukamā-ye Arbaʿa (the Four Sages) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| sargol golrokh1؛ shamsollah seraj2؛ majeed ziaei3 | ||
| 1ph.D student philosophy of ilam university | ||
| 2Associate professor.ilam univercity.iran | ||
| 3department of islamic theolgy and philosophy.ilam university | ||
| چکیده [English] | ||
| Abstract The issue of bodily resurrection (Maʿād-e Jismānī) holds great significance in Islamic philosophy, particularly within the Isfahan and Tehran philosophical schools. Mullā Ṣadrā, as one of the prominent philosophers of the Isfahan school, employed the foundational principles of his Ḥikmat-e Mutaʿāliyah (Transcendent Theosophy) to provide a rational explanation for the nature of bodily resurrection. Among the Ḥukamā-ye Arbaʿa of the Tehran philosophical school, only Āqā ʿAlī Modarres Zonūzī Tehranī engaged in a serious and innovative analysis of bodily resurrection. Āqā ʿAlī Modarres Tehranī attempts, without altering Ṣadrā’s philosophical foundations, to present a novel depiction of bodily resurrection that yields a different logical conclusion from Ṣadrā’s own deductions. He neither accepts the theory of elemental resurrection (Maʿād-e ʿUnṣurī), which posits the return of the soul to the earthly body, nor does he regard the body in the hereafter as a mere product of the soul’s creative power. Instead, he argues that after death, the earthly body, under the influence of the soul, undergoes perfection and ultimately unites with the soul in the hereafter. The success of his theory lies in resolving ambiguities and objections that logically arise. These reflections can be articulated along two axes: (1) the relationship between the soul and the body, and (2) the teleological movement (ḥarakat-e takāmulī) of the soul and body toward perfection. Although Modarres Tehranī, in explaining the soul-body relationship in this world, adheres to the unionist composition (tarkīb-e ittiḥādī) and other Ṣadrāyan principles, he derives divergent conclusions regarding resurrection. His teleological justification centers on the idea that the body, while retaining its worldly characteristics, unites with the soul as its ultimate end (ghāyat) in resurrection. Through this approach, he seeks to distinguish his theory from both Ṣadrā’s doctrine and the literalist view of elemental resurrection (ẓāhir-garāyi). | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| isfahan, philosophy, mollasadra, tabrizy, school | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12 |
||