پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 49 |
| تعداد شمارهها | 1,296 |
| تعداد مقالات | 11,157 |
| تعداد مشاهده مقاله | 23,239,060 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 15,673,045 |
پیشبینی بیصداقتی تحصیلی بر اساس اهمالکاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان | ||
| مطالعات نوین در علوم تربیتی | ||
| دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 4، فروردین 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30473/ns.2026.78114.1058 | ||
| نویسندگان | ||
| علی ناظری* 1؛ محسن مرکی2؛ امیرحیدر حیدری3؛ علی جان نثار مقدم3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند | ||
| 21. دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. | ||
| چکیده | ||
| چکیده هدف پژوهش حاضر، پیشبینی بیصداقتی تحصیلی بر اساس اهمالکاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان فردوس بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان پسر پایههای چهارم تا ششم ابتدایی شهرستان فردوس بود که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای، ۳۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴)، خودکارآمدی تحصیلی بندورا (۱۹۹۷) و بیصداقتی تحصیلی مک کب (1993) بود. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS-27 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین اهمالکاری تحصیلی و بیصداقتی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار (r=0.58)، بین اهمالکاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-0.61) و بین خودکارآمدی تحصیلی و بیصداقتی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-0.54) وجود دارد. مدل ساختاری نیز از برازش مطلوب برخوردار بود. خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی معنادار در رابطه بین اهمالکاری تحصیلی و بیصداقتی تحصیلی را ایفا کرد. یافتهها حاکی از آن است که اهمالکاری تحصیلی از طریق کاهش خودکارآمدی تحصیلی، احتمال گرایش به بیصداقتی تحصیلی را افزایش میدهد. بنابراین، تقویت خودکارآمدی تحصیلی میتواند به عنوان یک عامل محافظتی مؤثر در برابر بیصداقتی عمل کند.. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهمالکاری تحصیلی؛ بیصداقتی تحصیلی؛ خودکارآمدی تحصیلی؛ میانجیگری؛ دانشآموزان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Predicting Academic Dishonesty Based on Academic Procrastination: The Mediating Role of Academic Self-Efficacy in Students | ||
| نویسندگان [English] | ||
| ali Nazeri1؛ Mohsen Marki2؛ Amirheydar Heydari3؛ Ali Jannesar Moghadam3 | ||
| 1Graduate Student of Educational Psychology, Islamic Azad University, Birjand Branch | ||
| 2Master’s Student in Educational Psychology, Islamic Azad University, Birjand Branch, Birjand, Iran. | ||
| 3Master’s Student in Educational Psychology, Islamic Azad University, Birjand Branch, Birjand, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| A B S T R A C T The present study aimed to predict academic dishonesty based on academic procrastination with consideration of the mediating role of academic self-efficacy among male elementary school students in the second cycle of primary education in Ferdows County. The research method was correlational and based on structural equation modeling (SEM). The statistical population included all male students in the fourth to sixth grades of elementary schools in Ferdows County, from whom 340 participants were selected using stratified random sampling. The research instruments consisted of Solomon and Rothblum’s (1984) Academic Procrastination Questionnaire, Bandura’s (1997) Academic Self-Efficacy Questionnaire, and the Academic Dishonesty Questionnaire, McCabe (1993). Data were analyzed using SPSS-27 and AMOS-24 software. The results indicated a positive and significant relationship between academic procrastination and academic dishonesty (r =0.58), a negative and significant relationship between academic procrastination and academic self-efficacy (r=-0.61), and a negative and significant relationship between academic self-efficacy and academic dishonesty (r=-0.54). The structural model also demonstrated a good fit. Academic self-efficacy played a significant mediating role in the relationship between academic procrastination and academic dishonesty. The findings suggest that academic procrastination increases the likelihood of academic dishonesty through reducing academic self-efficacy. Therefore, strengthening academic self-efficacy can serve as an effective protective factor against academic dishonesty. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Academic procrastination, academic dishonesty, academic self-efficacy, mediation, students | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 27 |
||