| تعداد نشریات | 49 |
| تعداد شمارهها | 1,315 |
| تعداد مقالات | 11,374 |
| تعداد مشاهده مقاله | 24,304,165 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 16,241,385 |
پهنهبندی استعداد اراضی شهر اهواز برای توسعه میانافزا با استفاده از سیستم استنتاج فازی- فازی | ||
| فصلنامه علمی پژوهش های بوم شناسی شهری | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 24 شهریور 1405 اصل مقاله (1.83 M) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30473/grup.2026.74560.2928 | ||
| نویسندگان | ||
| علی شجاعیان* 1؛ مجید گودرزی2 | ||
| 1عضو هیات علمی/دانشگاه شهید چمران | ||
| 2عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به هدف شناسایی استعداد اراضی برای توسعه میانافزا در شهر اهواز انجام شده است. محدوده مورد مطالعه شامل بیش از ۱۸۰۰۰ هکتار از اراضی شهری اهواز و هشت منطقه شهری آن میباشد. دادهها شامل چهار معیار اصلی: کالبدی (تراکم ساختمانی و عمر بنا)، دسترسی (شبکه حملونقل و مراکز خدماتی)، اجتماعی (انسجام اجتماعی و تراکم جمعیت) و ضوابط شهری (محدودیتهای قانونی) بودند. روش تحقیق شامل نمونهگیری تمامشماری و استفاده از تحلیلهای فضایی در ArcGIS و مدلسازی فازی-فازی در MATLAB R2018b میباشد. از توابع عضویت نوع-۲ برای مدیریت عدم قطعیتها و ۸۱ قانون اگر-آنگاه مبتنی بر دانش خبرگان استفاده شده است. خروجی مدل پس از پردازش به پنج کلاس پتانسیل توسعه (بسیار کم تا بسیار زیاد) تقسیمبندی گردید. نتایج نشان میدهد که ۲۰ درصد از مساحت اهواز (۳۶۳۹ هکتار) دارای پتانسیل متوسط، 7/13% (۲۴۳۳ هکتار) زیاد و 3/6% (۱۰۹۹ هکتار) بسیار زیاد برای توسعه میانافزا است. مناطق ۴، ۶ و ۸ بهعنوان مستعدترین مناطق شناسایی شدند، در حالی که ۵۹% از اراضی (۱۰۷۹۶ هکتار) در کلاسهای کم و بسیار کم قرار گرفتند. نوآوری این پژوهش در یکپارچهسازی عدم قطعیتهای دادهای و طراحی قوانین تطبیقی است که دقت پهنهبندی را در شرایط ابهام تا ۴۰% نسبت به روشهای کلاسیک بهبود میبخشد. این چارچوب به برنامهریزان شهری کمک میکند تا در محیطهای با دادههای ناقص تصمیمگیری بهتری داشته باشند | ||
| کلیدواژهها | ||
| پهنهبندی استعداد اراضی؛ توسعه میانافزا؛ سیستم استنتاج فازی-فازی؛ معیارهای چندلایه شهری؛ اهواز | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Zoning Land Potential in the City of Ahvaz for Infill Development Using Fuzzy-Fuzzy Inference System | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Ali Shojaeean1؛ Majid Godarzi2 | ||
| 1Department of Geography and Urban Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran | ||
| 2Faculty Member of Shahid Chamran University of Ahvaz | ||
| چکیده [English] | ||
| This research aims to identify land potential for infill development in the city of Ahvaz. The study area encompasses over 18,000 hectares of urban land in Ahvaz and its eight urban districts. The data includes four main criteria: physical (building density and age), accessibility (transportation network and service centers), social (social cohesion and population density), and urban regulations (legal restrictions). The research methodology involves a complete enumeration sampling and the use of spatial analyses in ArcGIS, along with fuzzy-fuzzy modeling in MATLAB R2018b. Type-2 membership functions were employed to manage uncertainties, and 81 if-then rules based on expert knowledge were utilized. The model output, after processing, was classified into five potential development classes (very low to very high). The results indicate that 20% of the area of Ahvaz (3,639 hectares) has moderate potential, 13.7% (2,433 hectares) has high potential, and 6.3% (1,099 hectares) has very high potential for infill development. Districts 4, 6, and 8 were identified as the most suitable areas, while 59% of the land (10,796 hectares) fell into the low and very low classes. The innovation of this research lies in the integration of data uncertainties and the design of adaptive rules, which improves the accuracy of zoning under ambiguous conditions by up to 40% compared to classical methods. This framework assists urban planners in making better decisions in environments with incomplete data. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Land suitability zoning, Infill development, Type-2 fuzzy inference system, Multi-criteria urban analysis, Ahvaz | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7 |
||