پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 48 |
| تعداد شمارهها | 1,242 |
| تعداد مقالات | 10,688 |
| تعداد مشاهده مقاله | 21,873,983 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,703,050 |
میکروفاسیس و چینهنگاری سکانسی سازندهای گدون و داریان در ناحیه سیوند در شمال شیراز، حوضه زاگرس | ||
| فصلنامه پژوهشهای چینه نگاری و فسیل شناختی | ||
| مقاله 3، دوره 1، شماره 2، آذر 1393، صفحه 31-49 اصل مقاله (2.1 M) | ||
| چکیده | ||
| سازندهای گدون و داریان از نهشتههای مهم کرتاسه زیرین در حوضه رسوبی زاگرس در جنوب غربی ایران میباشند. سازندهای گدون و داریان در برش سیوند واقع در زاگرس چین خورده، به منظور بررسی ریزرخسارهها، الگوی رسوبگذاری و چینهنگاری سکانسی مطالعه شده است. در مجموع 9 ریزرخساره در برش مورد مطالعه از سازندهای گدون و داریان شناسایی شده است. تجزیه و تحلیل این ریزرخسارهها دلالت بر رسوبگذاری در یک محیط رسوبی دریای کم عمق و یا شلف کربناته دارد. در نهشتههای سازند گدون به سن بارمین– آپتین، 5 ریزرخساره در جایگاههای رسوبی حوضه، بخش کم عمق دریای باز، لاگون باز و لاگون و در رسوبات سازند داریان به سن آپتین 4 ریزرخساره در جایگاههای رسوبی ماسههای بایوکلاستیک و لاگون شناسایی شده است. براساس مطالعات چینهنگاری سکانسی، در سازندهای گدون و داریان در برش سیوند دو توالی رسوبی از چرخههای رسوبی درجه سوم تفکیک شده است که شامل بستههای رسوبی پیشرونده و فرازین و سطوح غرقشدگی میباشند. توالیهای رسوبی شناسایی شده به وسیله مرزهای سکانسی نوع دوم از یکدیگر متمایز گردیدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کرتاسه زیرین؛ محیط رسوبی دیرین؛ چینهنگاری سکانسی؛ زاگرس چینخورده | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Microfacies and Sequence Stratigraphy of Gadvan and Dariyan Formations in Sivand Area in North of Shiraz, Zagros Basin | ||
| چکیده [English] | ||
| Gadvan and Dariyan Formations include important Lower Cretaceous successions in Zagros Basin in southwest of Iran. The studied succession of Gadvan and Dariyan Formations is in Sivand area in Folded Zagros. In this research the microfacies, depositional model and sequence stratigraphy have been studied. In studied succession nine microfacies have been recognized. The microfacies analysis indicate deposition in shallow marine environment of a Carbonate shelf. The microfacies of Baramian-Aptian sediments of Gadvan Formation indicate basin, shallow open marine, semirestricted lagoon and lagoon environments and Aptian succession of Dariyan Foramtion has been deposited in sandy bioclastic and lagoonal conditions. Based on the sequence stratigraphic characteristics, two third order sequences have been recognized in Sivand succession of Gadvan and Dariyan Formations. The recognized sequence stratigraphic genetic unites are transgressive system tract (TST), highstand systems tract (HST) and maximum flooding surface (mfs) which are bounded by sequence stratigraphic surfaces (SB). The sedimentary sequence has been bounded by type II of sequence boundary (SB2). | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Lower Cretaceous, Sedimentary paleoenvironmet, Sequence stratigraphy, Folded Zagros | ||
| مراجع | ||
|
منابع اخروی، ر. (1365)، سنگ شناسی و جغرافیای گذشته سازند گدوان (نئوکومین پسین- آپسین)در غرب ده بید (فارس). پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه تهران، 101 صفحه. افشار حرب، ع. (1380)، زمین شناسی نفت ایران، تهران: جزوه آموزشی، دانشکده فنی دانشگاه تهران، 586 صفحه. آقانباتی، ع. (1385)، زمین شناسی ایران، تهران: انتشارات سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور، 586 صفحه. برزگرزندی، م. (1386)، بررسی چینهنگاری سکانسی سازندهای گدوان و داریان در برش الگو و چاه شماره 3 سروستان (ناحیه فارس داخلی)، مشهد: دانشگاه فردوسی مشهد، پایان نامه کارشناسی ارشد زمین شناسی، 212 صفحه. پروانه نژاد شیرازی، م. (1380). میکروبایواستراتیگرافی زمینهای کرتاسه در شمال شیراز با تأکید خاص بر جلبکهای آهکی، تهران: دانشگاه شهید بهشتی تهران، رساله دکتری زمین شناسی، 307 صفحه. پروانه نژادشیرازی، م.، صارمی زاده، ا. (1389). میکروبایواستراتیگرافی سازندهای گدوان و داریان در مقطع چینه شناسی کوه حسین (شمال شیراز): چهارمین همایش ملی زمینشناسی دانشگاه پیام نور، مشهد، 9 صفحه. علیدادی، ن. (1386). میکروبایواستراتیگرافی سازند داریان با تأکید بر جلبکهای آهکی در منطقه دشتک، تبریز: دانشگاه علوم طبیعی تبریز، پایان نامه کارشناسی ارشد زمینشناسی، 64 صفحه. قلاوند، ه. (1375). لیتواستراتیگرافی و بیواستراتیوگرافی سازندهای داریان و کژدمی در جنوب غرب ایران (نواحی فارس و فروافتادگی دزفول )، تهران: دانشگاه شهید بهشتی تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد زمین شناسی، 282 صفحه. موحد، ز. (1380). میکرواستراتیگرافی سازند گدوان با تاکید بر بخش آهکی خلیج در جنوب غرب ایران (نواحی فارس و فروافتادگی دزفول). پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی. Alavi, M. (2004). Regional stratigraphy of the Zagros fold-thrust belt of Iran and its proforeland evolution: American Journal of Science, 304, p.1-20.
Berberian, M and King, G.C.P. (1981). Towards a paleogeography and tectonic evolution of Iran. Canadian Journal of Earth Science 18, p.210–265.
Catuneanu, O and Abreu, V and Bhattacharya, J.P and Blum, M.D and Dalrymple, R.W and Eriksson, P.G and Fielding, C.R and Fisher, W.L and, Galloway, W.E and Gibling, M.R and Giles, K.A and Holbrook, J.M and Jordan, R and Kendall, C.G.St.C and Macurda, B and Martinsen, O.J and Miall, A.D and Neal, J.E and Nummedal, D and Pomar, L and Posamentier, H.W and Pratt, B.R and Sarg, J.F and Shanley, K.W and Steel, R.J and Strasser, A and Tucker, M.E. and Winker, C. (2009). Towards the standardization of sequence stratigraphy. Earth-Science Reviews 92, p. 1–33.
Dunham, R.J. (1962). Classification of carbonate rocks according to depositional texture. American Association of Petroleum Geologist Memories 1, p.108-121.
Embry, A.F. and Klovan, E.J. (1971). Absolute water depth limits of the Deronian paleoecological zones. Geology Rundsch 61, p. 672-686.
Emery, D. and Myers, K.J. (1996). Sequence Stratigraphy. Oxford, UK: Blackwell Science, 297 p.
Flügel, E. (2004). Microfacies of carbonat rocks. Berlin-Heidelberg, New York: Springer, 976 p.
Geel, T. (2000). Recognition of stratigraphic sequences in carbonate platform and slope deposits: empirical models based on microfacies analysis of paleogene deposits in southeastern Spain. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology 155,p. 211–238.
Haq, B.U and Hardenbol, J. and Vail, P.R. (1987). Chronology of fluctuating sea levels since the Triassic. Science 235, p. 1156–1167.
James G.A and Wynd .J.G (1965). Stratigraphic Nomenclature of Iranian Oil Consortium Agreement Area. American Association of Petroleum Geology Bulletin; 49(12), p. 2182- 2245.
Kheradpir, A (1975). Stratigraphy of the Khami Group in southwest Iran: Iranian Oil Operating Companies, Geological and Exploration Division, Report 1235, 67 p.
Masse, I. P. (1976). Les calcaires urgoniens de Provence (Valanginien-Aptien inferieur). Stratigraphie, Paléontologie, les paléoenvironments et leur evolution. Thesis, Universite Marseillé, 445 p.
Miall, D. (1995). Whither stratigraphy? Sedimentary Geology 100, p. 5–20.
Nicols, G. (1999). Sedimentology and Stratigraphy. UK: Blackwell Science , 355 p.
Simmons, M. D and Whittaker J E. and Jones R.W. (2000). Orbitolinids from Cretaceous sediments of the Middle East revision of the F.R.S. Henson and Associates Collection. In: Hart, M.B., Kaminski, M.A., & Smart, C.W. (eds): Proceedings of the Fifth International Workshop on Agglutinated. Foraminifera. Grzybowski Foundation- University of California. p. 411-437.
Takin, M. (1972). Iranian geology and continental drift in the Middle East: Nature, 23, p. 147- 151.
Vilas, 1., Masse, J. P. and Arias, C. (1995). Orbitolina episodes in carbonate platform evolution: the early Aptian model from SE Spain.Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 119,p. 35-45.
Wells, A.J. (1965). Lithofacies and geological history of Khami Group in South West Iran, LOOC Report. No. 1082, unpublished paper.
Wilson, J.L. (1975). Carbonate facies in geological history. Berlin–Heidelberg, New York: Springer, 471 p.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 947 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,052 |
||